Richard Mille: დრო შესაძლებლობების ზღვარზე
რაფაელ ნადალი საათით თამაშს არ აპირებდა. ფელიპე მასა საათებს საჭესთან ცდიდა. ფარელ უილიამსმა მათში საკუთარი წარმოსახვისთვის ადგილი დაინახა. როგორ გააერთიანა Richard Mille-მა ეს ადამიანები და რა კავშირი აქვს ამ ამბავთან ფორმულა 1-ს.
საათები, რომლებსაც მატჩის წინ არ იხსნიან
რაფაელ ნადალს კორტზე საათის ტარება არ სურდა. მომავალი საათების კოლაბორაციისთვის ეს საკმაოდ უხერხული დასაწყისია.
როდესაც ჩოგბურთელი 2008 წელს რიშარ მილს შეხვდა, მაჯაზე მექანიზმით თამაშის იდეამ არ მოხიბლა. მოგვიანებით მილმა ნადალს პლატინის მძიმე ნიმუში აჩვენა: აი, შენი საათიო. ნადალი დაიბნა. ეს ხუმრობა იყო: ნამდვილი მოდელი სრულიად სხვანაირი აღმოჩნდა. თავად სპორტსმენი ამ ისტორიას ბრენდის ვებსაიტზე ასე იხსენებს.
2010 წელს გამოჩნდა RM 027 Tourbillon Rafael Nadal. ნადალი მას Roland Garros-ის დროს ატარებდა. საათი თამაშის ნაწილი გახდა: მას ხედავდნენ იმ მაჯაზე, რომელსაც ჩოგანი ეჭირა, და არა მხოლოდ თასის გვერდით.
ჩვეულებრივ, ძვირად ღირებული მექანიკური საათის მკვეთრი მოძრაობისგან დაცვა გვინდა. აქ კი ამოცანა თავად მოძრაობამ განსაზღვრა. უნდა მოეშორებინათ ყველაფერი, რაც სპორტსმენს ხელს შეუშლიდა, და შეენარჩუნებინათ ყველაფერი, რაც საათს მუშაობის საშუალებას აძლევს. ამ პატარა ისტორიაში Richard Mille-ის თითქმის მთელი იდეაა მოქცეული.
რამდენს იწონის ეს იდეა
2024 წელს წარმოდგენილი RM 27-05 სამაჯურის გარეშე 11,5 გრამს იწონის. შიგნით მოთავსებულია ხელით დასაქოქი მექანიზმი მფრინავი ტურბიონით. მისი მბრუნავი კვანძი მხოლოდ ერთი მხრიდან არის დამაგრებული: ზედა ხიდი მოხსნილია და კონსტრუქციის დათვალიერებას არაფერი ფარავს.
ბრენდის განცხადებით, მოდელი 14 000 g-მდე დარტყმით აჩქარებას უძლებს. ეს გამოცდის მაჩვენებელია და არა ის გადატვირთვა, რომელსაც ჩოგბურთელი განიცდის.
სამაჯურის გარეშე
დარტყმითი აჩქარების მიმართ
RM 27-05
ვიდეო ვერ ჩაიტვირთა. ნახეთ Richard Mille-ის ვებსაიტზე ↗
2001 წელი. რთულით დაწყება
ბრენდის ისტორია მაჯაზე RM 001 Tourbillon-ით იწყება. 2001 წელს წარმოდგენილ პირველ სერიაში მხოლოდ 17 საათი შედიოდა. სადებიუტო მოდელმა უკვე განსაზღვრა ცნობადი ვიზუალური ენა: წაგრძელებული კორპუსი, ღია მექანიკა და ხრახნები, რომელთა დამალვასაც არავინ ცდილობს.
ჩვეული გლუვი ციფერბლატის ნაცვლად თითქმის მანქანის ჭრილს ხედავ. მზერა ხიდებს შორის გადის, ბორბლებს არჩევს და სამაგრებზე ჩერდება. საათს სიღრმეში უნდა დააკვირდე. ამიტომ გეჩვენება, რომ წინ პატარა რთული ობიექტია, რომელსაც შემთხვევით ისრებიც აქვს.
თავად Richard Mille ამ მიდგომას ავტოსპორტსა და ავიაციას უკავშირებს. ამავე დროს, მექანიზმებს ხელით აწყობენ და ამუშავებენ. თანამედროვე მასალები აქ თანაარსებობს ხელობასთან, რომელშიც ადამიანის ხელის სიზუსტეს კვლავ დიდი მნიშვნელობა აქვს.
ეს ბრენდის იერსახის გასაგებად სასარგებლო გასაღებია. ის შეიძლება ზედმეტად გამომსახველად, გამომწვევადაც კი მოგეჩვენოთ. მაგრამ თუ საათს ღია კონსტრუქციად შეხედავთ და არა მორთულ ციფერბლატად, ბევრი უჩვეულო დეტალი უფრო გასაგები გახდება.
ფორმულა 1 კორპუსის შიგნით
სარბოლო მანქანაში დეტალის სიმსუბუქე საკმარისი არ არის. მან დატვირთვას უნდა გაუძლოს. მხოლოდ სიხისტეც არ კმარა. უნდა გაიგო, როგორ უკავშირდება ის მეზობელ ნაწილებს. რთულ საათსაც იგივე უხერხული კითხვა აქვს: რა მოუვა მთელ სისტემას მკვეთრი შერყევისას?
მექანიზმის საფუძველია საბაზო ფირფიტა, რომელზეც მისი კვანძებია განლაგებული. მის სტაბილურობაზეა დამოკიდებული პაწაწინა დეტალების ურთიერთმდებარეობა. RM 006 Felipe Massa-ში ბრენდი ნახშირბადის ნანობოჭკოს საბაზო ფირფიტას ცდიდა; მოგვიანებით ეს მასალა RM 002-V2-შიც გამოჩნდა. სარბოლო ლოგიკა საათის საფუძვლამდეც მივიდა.
მრბოლელი როგორც გამომცდელი
ფელიპე მასა ამ ისტორიის ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე გახდა. ბრენდის ოფიციალურ გვერდზე მისი როლი პირდაპირ არის აღწერილი: საათების გამომცდელი. მას ეძღვნებოდა სხვადასხვა ექსპერიმენტული მოდელი, RM 006-დან RM 050-მდე. მრბოლელის მაჯაზე კონსტრუქცია ნამდვილ სამუშაო გარემოს ხვდებოდა.
2007 წელს გამოშვებულმა RM 011 Felipe Massa-მ ეს კავშირი ქრონოგრაფის ენით გამოხატა. მისი flyback ფუნქცია ერთი დაჭერით ანულებს მიმდინარე ათვლას და მაშინვე იწყებს შემდეგს. თუ წრეების თანმიმდევრობას წარმოიდგენთ, აზრი ნათელი ხდება: ორ გაზომვას შორის ნაკლები მოქმედებაა საჭირო.
არის დეტალებიც, რომელთა შემჩნევა უბრალოდ სასიამოვნოა: RM 011-ის დასაქოქი გვირგვინი საბურავიან ბორბალს ჰგავს. ამის დანახვის შემდეგ მასში დროის დასაყენებელი ჩვეულებრივი პატარა სახელურის ამოცნობა უკვე რთულია.
ამ მიდგომის კიდევ ერთი მაგალითია 2017 წელს წარმოდგენილი RM 50-03. Richard Mille, McLaren F1-ის გუნდი და მანჩესტერის უნივერსიტეტი ულტრამსუბუქ ქრონოგრაფში გრაფენის გამოყენებაზე მუშაობდნენ. ამ ისტორიაში პარტნიორობა ერთობლივ საინჟინრო მუშაობას ნიშნავდა და არა მხოლოდ სახელების ერთმანეთის გვერდით განთავსებას.
Ferrari, McLaren და ადამიანები კოკპიტში
Richard Mille-ის კავშირს McLaren-თან ორი მიმართულება აქვს. ერთი ფორმულა 1-სა და McLaren Racing-ს უკავშირდება. მეორე McLaren Automotive-სა და საგზაო სუპერქარებს. მათი გარჩევა სასარგებლოა: მსგავსი ნარინჯისფერი აქცენტების უკან სხვადასხვა პროექტი დგას.
RM 11-03 McLaren 2018 წელს სწორედ McLaren Automotive-თან ერთად შეიქმნა. კორპუსი Carbon TPT-სა და ნარინჯისფერ Quartz TPT-ს აერთიანებს. ღილაკები 720S-ის ფარებს მოგვაგონებს, დასაქოქი გვირგვინი კი ბორბლის დისკს უკავშირდება. საინტერესოა ამ საათის ავტომობილის დეტალების ერთობლიობად წაკითხვა.
Ferrari: ბრძოლა მილიმეტრებისთვის
Ferrari-სთან პარტნიორობა 2021 წელს დაიწყო. ის მოიცავს ფორმულა 1-ს, გამძლეობის რბოლებსა და სხვა სარბოლო პროგრამებს. მისი ერთ-ერთი ყველაზე უჩვეულო შედეგია RM UP-01 Ferrari, რომლის სისქე მხოლოდ 1,75 მმ-ია.
ასეთი სისქისთვის ჩვეული ვერტიკალური განლაგების გადახედვა გახდა საჭირო: რაც ერთმანეთზე ვერ მოთავსდებოდა, უფრო დიდ ფართობზე გადაანაწილეს. შედეგად მიიღეს განიერი, თითქმის ბრტყელი საათი, რომელშიც ციფერბლატის პოვნაც კი პატარა აღმოჩენად იქცევა.
ეს განსაკუთრებით საინტერესოა ასეთი ცნობადი სილუეტის მქონე ბრენდისთვის. საინჟინრო ამოცანა იმდენად მიმზიდველი აღმოჩნდა, რომ ჩვეული ფორმის დათმობაც ღირდა.
ვიდეო ვერ ჩაიტვირთა. ნახეთ Richard Mille-ის ვებსაიტზე ↗
ლეკლერისა და ნორისის მაჯებზე
შარლ ლეკლერი ბრენდთან კარიერის ადრეული ეტაპებიდან არის დაკავშირებული. Richard Mille-ის ცნობით, მრბოლელი RM 67-02-ის პროტოტიპს ატარებს, რომელზეც ტექნიკური გადაწყვეტების გამოცდა შეიძლება. იგივე მოდელი ლანდო ნორისის ოფიციალურ გვერდზეც არის მითითებული.
მოდელის სახელწოდება არ ნიშნავს, რომ ორივე მრბოლელს სრულიად იდენტური საათი აქვს. RM 67-02 სხვადასხვა ვერსიით არსებობს, ხოლო სპორტსმენების პერსონალური ვარიანტები კატალოგის ნებისმიერ ეგზემპლარს ავტომატურად არ უნდა გავუტოლოთ.
ვინ ატარებს Richard Mille-ს და რას პოულობს მასში თითოეული
ცნობილი მფლობელების სია სწრაფად შეიძლება გვარების ჩამოთვლად იქცეს. გაცილებით საინტერესოა ადამიანები, რომელთა მონაწილეობამ თავად საათები შეცვალა. Richard Mille-ს ასეთი კავშირები სპორტშიც აქვს და კულტურაშიც.
ბაბა უოტსონი: დარტყმის მომენტი
გოლფი მშვიდად გამოიყურება, სანამ მოქნევა დაიწყება. საათისთვის ეს მკვეთრი მოძრაობაა, რომელსაც დარტყმითი დატვირთვა მოსდევს. RM 055 Bubba Watson ტურბიონიანი RM 038-ის იდეებს ავითარებს, თუმცა თავად ტურბიონი არ აქვს: შიგნით მოთავსებულია ხელით დასაქოქი სკელეტონიზებული მექანიზმი საათების, წუთებისა და წამების ჩვენებით. ეს მნიშვნელოვანი განსხვავებაა: Richard Mille-ის რთული გარეგნობა ყოველთვის მრავალ ფუნქციას არ ნიშნავს.
ფარელ უილიამსი: პირადი წარმოსახვა
ფარელის ურთიერთობა ბრენდთან თანაავტორობაში გადაიზარდა. Richard Mille აღნიშნავს მის ინტერესს სხვადასხვა მოდელის მიმართ, RM 031-დან RM 70-01-მდე, და მონაწილეობას RM 52-05 Pharrell Williams-ის შექმნაში. ამ შემთხვევაში საათი მუსიკოსის შემოქმედებითი სამყაროს გაგრძელება ხდება: ნივთი, რომელშიც საკუთარი სიუჟეტის განხორციელებაა შესაძლებელი.
მიშელ იეო: ბრენდის კიდევ ერთი მხარე
მსახიობ მიშელ იეოსთან თანამშრომლობამ საიუველირო მოდელები RM 051 და RM 51-01 Tourbillon წარმოშვა. მის ისტორიაში მთავარია მხატვრული სახე და საათის დამოუკიდებელ გამოხატვის საშუალებად აღქმა. ბრენდის სპორტული რეპუტაცია აქ სრულიად განსხვავებული სამუშაოს ფონად რჩება.
ასე ჩნდება ერთი ბრენდის გარშემო სრულიად განსხვავებული ამბები. ნადალის ისტორია უწონადობაზე გვაფიქრებს, მრბოლელების გამოცდილება კონსტრუქციისა და დატვირთვების თემას ხსნის, ფარელთან და იეოსთან შექმნილი ნამუშევრები კი წარმოსახვასა და მხატვრულ სახეზე ამახვილებს ყურადღებას. ნაცნობი კორპუსი ყოველ ჯერზე ახალ მნიშვნელობას იძენს.
რატომ ღირს Richard Mille ასე ძვირი
ამ კითხვას გულწრფელი ერთსტრიქონიანი პასუხი არ აქვს. მასალები, შემუშავება, ხელით მუშაობა და მცირე სერიები პროდუქტის შექმნის გაგებაში გვეხმარება. მაგრამ ისინი კორპუსის წონითა და ხრახნების რაოდენობით საცალო ფასის გამოთვლის საშუალებას არ გვაძლევს.
RM UP-01 Ferrari-სთვის მწარმოებელი შემუშავებისა და ლაბორატორიული გამოცდების 6 000-ზე მეტ საათს ასახელებს. RM 27-05-ის ტირაჟი 80 ეგზემპლარია. ეს სამუშაოსა და წარმოების მასშტაბის კონკრეტული მაჩვენებლებია და არა ფორმულა, რომელიც ნებისმიერი ფასის სამართლიანობას ამტკიცებს.
ფუფუნების საგნის ფასში შედის ისიც, რისი დათვლაც უფრო რთულია: ცნობადობა, კულტურული რეპუტაცია და სწორედ ამ ნივთის ფლობის სურვილი. კომპანიის შიდა მონაცემების გარეშე Richard Mille-ის ფასის საინჟინრო სამუშაოსა და სახელზე პროცენტულად სარწმუნო გაყოფა შეუძლებელია.
სამაგიეროდ, შეგვიძლია ვთქვათ, რაზე დაკვირვებაა აქ საინტერესო: რამდენი მასალის მოცილება ხერხდება, როგორ უძლებს მექანიზმი დატვირთვას და რა იერსახე იბადება ამ შეზღუდვებიდან. ამ ისტორიით მოსახიბლად აუცილებელი არ არის მისი გმირების შეძენა გინდოდეთ.
სტატიაში ნახსენები მოდელები
Richard Mille-ის ისტორიიდან ერთი მარტივი მოძრაობა გვამახსოვრდება: ნადალი კორტზე საათის მოუხსნელად გადის. მასალებზე, ტირაჟებსა და ცნობილ სახელებზე ყველა საუბრის შემდეგ სწორედ ეს ჟესტი ხსნის იდეას ყველაზე უკეთ.
